قاعده تعظیم شعائر الهی، قاعدهای پر ابهت و بار ارزش در بین قواعد فقهی است که در عرصهی اجتماعی نفوذ و کارایی به سزایی دارد و با توجه به اینکه حکومت ها یکی از اصلی ترین و اثرگذارترین عناصر و بازیگران در عرصهی اجتماعی هستند، توجه به دستورات اجتماعی اسلام که نقش شایانی، در وظایف و نقش حکومت ها در تربیت و حرکت های اجتماعی دارند، بسیار حائز اهمیت خواهد بود. جستاری کوتاه در سرچشمه های معارفِ دین، ما را به ارج و منزلتِ شعائر، نزد شارع متعال، رهنمون می سازد چه اینکه برای اثبات قاعده تعظیم شعائر الهی به حدود «دوازده» آیه مبارکه، استدلال شده است، بررسی استدلال و مناقشات حول مستندات قرآنی ثابت می کند که تنها مرتبه ای از تعظیم واجب خواهد بود که ترکش موجب هتک شعائر شود اما استحباب و رحجان سائر مراتب آن امری انکار ناپذیر و ثابت است.
مقیمی حاجی، ابوالقاسم و اسلامیان، محمد مهدی. (1402). بازبینی ادله قاعده تعظیم شعائر الهی با تاکید بر آیات قرآن کریم. فصلنامه علمی ـ پژوهشی فقه نظام ساز، 2(1)، 27–53.
MLA
مقیمی حاجی، ابوالقاسم، و اسلامیان، محمد مهدی. "بازبینی ادله قاعده تعظیم شعائر الهی با تاکید بر آیات قرآن کریم"، فصلنامه علمی ـ پژوهشی فقه نظام ساز، 2، 1، 1402، 27–53.
HARVARD
مقیمی حاجی، ابوالقاسم، و اسلامیان، محمد مهدی. (1402). 'بازبینی ادله قاعده تعظیم شعائر الهی با تاکید بر آیات قرآن کریم'، فصلنامه علمی ـ پژوهشی فقه نظام ساز، 2(1), pp. 27–53.
CHICAGO
مقیمی حاجی، ابوالقاسم و اسلامیان، محمد مهدی، "بازبینی ادله قاعده تعظیم شعائر الهی با تاکید بر آیات قرآن کریم." فصلنامه علمی ـ پژوهشی فقه نظام ساز، 2 1 (1402): 27–53,
VANCOUVER
مقیمی حاجی ابوالقاسم، اسلامیان محمد مهدی. بازبینی ادله قاعده تعظیم شعائر الهی با تاکید بر آیات قرآن کریم. فصلنامه علمی ـ پژوهشی فقه نظام ساز. 1402;2(1):27–53.