پژوهش حاضر به کلان موضوع فرهنگ و جایگاه آن در فقه شیعه با نظر به رویکرد فقه نظام میپردازد. از این منظر، با تبیین فقه فرهنگی به عنوان فقه تسنین و فقه نظام به عنوان فقه تنظیم و سپس تلاقی میان آنها از دو حوزه فقهی جدید بحث میشود که با اتکا بر غنای ادله و جامعیت تراث فقهی قائل به امکان آنها است. این دو حوزه شامل فقه نظام فرهنگی و فقه نظام مدیریت فرهنگی است. در فقه نظام فرهنگی، اجزای نظام فرهنگی در سه بخش فرهنگ عمومی، خردهفرهنگ و تکثر فرهنگی بسط مییابد و موضوع فقه نظام مدیریت فرهنگی است که در دو بخش فقه سازمانی فرهنگ و فقه حکمرانی فرهنگی به بررسی مداخلات اجتماعی ـ سیاسی مشروع در حوزه فرهنگ از یکسو و منابع فرهنگ از سوی دیگر میپردازد. بدین ترتیب، شمول مکلفان، موضوع حکم و منجزیت خطاب در فقه فرهنگی متمایز است و در نسبت با احکام وضعیه و منطق حکمرانی شکل میگیرد.
طباطبایی، سید محمد. (1401). بررسی «مناط تقسیم ابواب و روششناسی فقه فرهنگی» در مناسبات با «فقه نظام». فصلنامه علمی ـ پژوهشی فقه نظام ساز، 1(4)، 33–56.
MLA
طباطبایی، سید محمد. "بررسی «مناط تقسیم ابواب و روششناسی فقه فرهنگی» در مناسبات با «فقه نظام»"، فصلنامه علمی ـ پژوهشی فقه نظام ساز، 1، 4، 1401، 33–56.
HARVARD
طباطبایی، سید محمد. (1401). 'بررسی «مناط تقسیم ابواب و روششناسی فقه فرهنگی» در مناسبات با «فقه نظام»'، فصلنامه علمی ـ پژوهشی فقه نظام ساز، 1(4), pp. 33–56.
CHICAGO
طباطبایی، سید محمد، "بررسی «مناط تقسیم ابواب و روششناسی فقه فرهنگی» در مناسبات با «فقه نظام»." فصلنامه علمی ـ پژوهشی فقه نظام ساز، 1 4 (1401): 33–56,
VANCOUVER
طباطبایی سید محمد. بررسی «مناط تقسیم ابواب و روششناسی فقه فرهنگی» در مناسبات با «فقه نظام». فصلنامه علمی ـ پژوهشی فقه نظام ساز. 1401;1(4):33–56.