«تواتر نظام مند» را میتوان روشی در مسیر توسعه و ارتقاء روشهای استنباط از شریعت به منظور دستیابی به معارف کامل تر دانست که بر پایه روشهای متقن و یقینی پیشین استوار میگردد. این مقاله سعی دارد با شناسایی مناط «تواتر»، آن را از محدوده اقسام سهگانه تواتر توسعه داده و قسم نوینی از تواتر را ارائه دهد. «تواتر نظام مند» میتواند مبتنی بر دو عامل کمی ـ کثرت عددی ـ و کیفی ـ هماهنگی و انسجام ـ میان ادله احتمال تبانی بر کذب و دیگر احتمالات مشابه را منتفی ساخته و اصالت و اعتبار مفادی را که برآیند این نظام ادله است، اثبات کند.
